Βιογραφικό
Η Ανδριοπούλου Κατερίνα Bsc., MScc. είναι Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια με εξειδίκευση στην σχέση εγκεφάλου, συναισθήματος και συμπεριφοράς.
Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Ανατόλια το 2016 με άριστα, όπου διατήρησε ακαδημαική υποτροφία, και συνέχισε τις σπουδές της στο Τμήμα Φυσικής του Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Συνειδητοποιώντας πως το ενδιαφέρον της για τον άνθρωπο υπερίσχυε του ενδιαφέροντος για την φυσική επιστήμη, προχώρησε σε σπουδές στο Τμήμα Ψυχολογίας του Anatolia American University, όπου επίσης της δόθηκε ακαδημαική υποτροφία και διακρίθηκε ως αριστούχος. Ολοκλήρωσε πρακτική άσκηση στο γραφείο των σχολικών ψυχολόγων στο Κολλέγιο Ανατόλια.
Η διπλωματική της έρευνα είχε θέμα: “Bearing Witness to Trauma”: An Exploration of Vicarious Traumatization and Protective Factors of Psychologists in Institutional Settings και διερεύνησε σε βάθος το δευτερογενές τραύμα στους ψυχοθεραπευτές που εργάζονται με ευάλωτους πληθυσμούς.
Έχει εκτεταμένη κατάρτιση στη νευροψυχολογία, εμβαθύνοντας στη μελέτη της σχέσης εγκεφάλου και συμπεριφοράς. Έλαβε εκπαίδευση στη Νευροψυχολογική Εκτίμηση στο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Παπαγεωργίου και έχει εργαστεί σε ιδιωτικά πλαίσια νευροψυχολογικής εκτίμησης και αποκατάστασης. Πραγματοποίησε κλινική πρακτική άσκηση στην Ελληνική Εταιρεία Νόσου Alzheimer και Συγγενών Διαταραχών και την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Προσώπων (ΕΛΕΠΑΠ). Ολοκληρώνει επίσης μεταπτυχιακό στη Νευροψυχολογία στο University of York Europe Campus και έχει διεξάγει έναν αριθμό ερευνών πάνω στον τομέα. Αυτές ποικίλλουν από νευροεπιστημονικό υπόβαθρο, σχετικά με την εγκεφαλική δραστηριότητα και το συναίσθημα, καθώς και πιο κλινικό όπως νευροψυχολογία παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα, και έχουν δημοσιευτεί σε συνέδρια και επιστημονικά περιοδικά. Επίσης, είναι ενεργό μέλος της Ελληνικής Νευροψυχολογικής Εταιρείας.
Έχει εκπαιδευτεί στη «Γνωστική Αναλυτική Θεραπεία» στο Ιατρικό Ψυχοθεραπευτικό Κέντρο (Ι.Ψ.Κ.). Παράλληλα, έχει παρακολουθήσει διετές σεμινάριο στην Ψυχοπαθολογία από τον Σύλλογος Μέριμνας Παιδιού και Εφήβου (ΣΥΜΕΠΕ), καθώς και εκπαίδευση σε ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις για παιδιά, όπως το ψυχοδυναμικό μοντέλο και το μοντέλο Floortime (DIR model).
Όσον αφορά τον παιδιατρικό πληθυσμό, πέραν των παραπάνω εκπαιδεύσεων, έχει εργαστεί τα τελευταία 5 χρόνια σε διάφορα πλαίσια, όπως το Οικοτροφείου του Κολλεγίου Ανατόλια και σε γραφείο επαγγελματικού προσανατολισμού ως σύμβουλος.
Από το 2025 συνεργάζεται επιστημονικά με τα Θεραπευτικά Κέντρα «Ανάκτηση» όπου παρακολουθεί θεραπευτικά οικογένειες και παιδιά με ψυχολογικές και νευροαναπτυξιακές δυσκολίες.
Παράλληλα ως συνεργάτης του φορέα, βρίσκεται σε εκπαίδευση και πιστοποίηση στο πιλοτικό πρόγραμμα «Πρώιμη Παιδική Παρέμβαση» (ΠΠΠ) του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, το οποίο αφορά μια οικογενειοκεντρική και εξατομικευμένη προσέγγιση υποστήριξης παιδιών έως 6 ετών και των οικογενειών τους.
Από το 2024 έως σήμερα διεξάγει ατομικές συνεδρίες με ενήλικες δια ζώσης στην Καλαμαριά και διαδικτυακά, διατηρώντας και τη συνεργασία με τα Θεραπευτικά Κέντρα «Ανάκτηση» όπου παρακολουθεί οικογένειες και παιδιά.
Γνωστική Αναλυτική Θεραπεία & Εγκέφαλος
Τα τρία στάδια της ΓΑΨ
Αναδιαμόρφωση
Στο πρώτο στάδιο, μαζί χαρτογραφούμε τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα σκέψης, συναισθήματος και συμπεριφοράς που συνδέονται με τις δυσκολίες μας. Χρησιμοποιούμε αφήγηση και διαγράμματα ώστε να αποτυπώσουμε με σαφήνεια το πώς προέκυψαν και πώς συντηρούνται.
Από νευροεπιστημονική σκοπιά, αυτή η διαδικασία ενεργοποιεί δίκτυα μνήμης και επεξεργασίας στον προμετωπιαίο φλοιό και τον ιππόκαμπο, βοηθώντας μας να φέρουμε στο συνειδητό μοτίβα που είχαν εγκατασταθεί σε πιο αυτόματες, υποσυνείδητες διαδρομές.
Αναγνώριση
Στη συνέχεια, εξασκούμαστε στο να αναγνωρίζουμε αυτά τα μοτίβα τη στιγμή που ενεργοποιούνται στην καθημερινότητα και στη θεραπευτική σχέση. Μέσα από αυτήν την επίγνωση, καλλιεργούμε την ικανότητα να κατανοούμε πώς λειτουργούμε και να παρεμβαίνουμε πιο συνειδητά.
Νευροεπιστημονικά, η συστηματική αναγνώριση ενισχύει τις συνδέσεις στον προμετωπιαίο φλοιό που σχετίζονται με την αυτοπαρατήρηση και την ρύθμιση, περιορίζοντας τη «μηχανική» ενεργοποίηση συναισθηματικών κέντρων όπως η αμυγδαλή.
Αναθεώρηση
Στο τρίτο και τελικό στάδιο της θεραπείας, εργαζόμαστε πάνω στην αλλαγή: αναζητούμε εναλλακτικούς τρόπους σκέψης, συναισθήματος και σχέσης, ώστε να ξεπεράσουμε τους περιορισμούς των παλαιών μοτίβων. Η θεραπευτική σχέση λειτουργεί ως ασφαλές πλαίσιο για να δοκιμάσουμε νέες εμπειρίες και να τις ενσωματώσουμε στη ζωή μας.
Σε επίπεδο εγκεφάλου, αυτό αντιστοιχεί στη νευροπλαστικότητα: η δημιουργία και ενίσχυση νέων συναπτικών διαδρομών επιτρέπει στον οργανισμό να εγκαθιδρύει πιο ευέλικτες και υγιείς μορφές αντίδρασης.
